De bakkersknecht

Op De Kaap had je in die tijd nog een echte ambachtelijke bakkerij die zelf taarten maakte en ze met de fiets bezorgde. Op een ochtend was ik samen met een vriendje onderweg naar de kleuterschool. We waren nog klein, maar zagen in alles wel speelgoed.

In de verte zagen we de bakkersknecht al aan komen fietsen. Het was een heel schouwspel: met zijn ene hand hield hij stevig het stuur vast, en op zijn andere, platte hand balanceerde hij behendig een grote doos met een taart erin. Een knap staaltje evenwichtskunst.

Terwijl hij naderde, zag ik een losse tak op de grond liggen. Ik raapte hem op en gooide hem – puur in een speelse opwelling – in de richting van de bakkersjongen. Maar ik had de pech, en de bakkersjongen nog veel meer, dat die tak met een rotgang precies tussen de spaken van zijn voorwiel terechtkwam. Het wiel sloeg in één klap vast.

De rest laat zich raden: de fiets ging abrupt in de ankers, de bakkersknecht maakte een flinke schuiver en de prachtige taart vloog met een gigantische boog door de lucht, zo het asfalt op. Dat zorgde natuurlijk direct voor een grote, zoete ravage. Gelukkig is het voor die jongen en voor mij uiteindelijk allemaal goed afgelopen, maar met de taart liep het een stuk minder smakelijk af.