Fik

Fikkie stoken was een van onze favoriete tijdverdrijven, maar één keer liep dat wel heel erg uit de hand. Achter in de Ertsstraat stond een loods met een simpel gebouwtje van golfplaten. Dat leek ons de perfecte, beschutte plek voor een vuurtje. We stookten de boel op, maar ineens begon die wand zo ontzettend hard te roken dat het ons begon te duizelen. We schrokken ons kapot en probeerden het vuur met man en macht te blussen, maar er was geen houden meer aan.

Toen we zagen dat het echt misging, hebben we meteen de kuierlatten genomen. We renden hard weg, en net toen we het einde van de straat bereikten, hoorden we in de verte de sirenes al loeien. De brandweer was onderweg! We hielden ons van de prins geen kwaad. Toen de wagens voorbij denderden, mengden we ons gewoon tussen de menigte buurtbewoners die nieuwsgierig achter de brandweer aan liep om te kijken wat er aan de hand was. Daar stonden we dan, met onschuldige gezichten te kijken naar ons eigen werk.

Later bleek pas waarom het zo enorm had gerookt: achter die golfplaten zat een opslag voor koelapparatuur, zoals vriezers en koelkasten. Die isolatiematerialen stonden natuurlijk gigantisch te fikken. Gelukkig is deze bekentenis inmiddels al tientallen jaren verjaard, dus ik kan er nu rustig om lachen!