De Klim naar het Dak van de Kaap

Op Katendrecht (De Kaap) was elk braakliggend terrein een potentiële goudmijn voor avontuur. Op een dag werd er tijdelijk zwaar materieel opgeslagen op zo’n leeg terrein, waaronder een gigantisch platform van een boortoren. Het platform rustte met zijn enorme poten op grote stapels houten bielzen. Dat betekende dat we eronderdoor konden kruipen. Via een slimme route tussen de bielzen door konden we in de reusachtige, holle stalen poot van het boorplatform komen, die schuin omhoog naar het hoger gelegen platform leidde.

Ik zat daar samen met mijn broertje te kijken en we kregen een wild idee: zou het lukken om door zo’n holle poot omhoog te klimmen? We bedachten een techniek: met je rug stevig tegen de ene wand gedrukt en je voeten plat tegen de tegenoverliggende wand, kon je jezelf stapje voor stapje omhoog bewegen.

Het was loodzwaar en doodeng, maar we zetten door. Meter na meter kropen we door het donkere staal omhoog, totdat we na een flinke klim ineens in het felle daglicht stonden. We stonden boven op het platform, wel zo’n 30 tot 35 meter boven de grond! Het uitzicht was werkelijk fenomenaal; heel De Kaap en de wijde havens lagen aan onze voeten.

Om te vieren dat het gelukt was, zochten we een paar losse spullen die daar bovenop lagen en gooiden die over de rand. Met een gigantische klap kwamen ze beneden op de grond terecht. Na een tijdje van het uitzicht te hebben genoten, begonnen we aan de afdaling. Met dezelfde techniek zakten we weer gecontroleerd naar beneden. Ook dat verliep gelukkig helemaal goed. We stonden weer met beide benen op de grond, een onvergetelijke ervaring rijker.